«Դղյակ տանող ճանապարհը» վերլուծություն

Պատմութան մեջ մի ընտանքի փնտրում է դղյակ տանող ճանապարհը: Հայրը, մայրը ու նրանց փոքրիկ դուստրը օր ու գիշեր թափառում են փողեցներով, որպեսզի գտնեն այն դղյակը, որը սուզվում է մայրամուտի ճաճանչներում: Շատ անգամ են փորձել, բայց չեն գտել: Հերթական անհաջող փնտրտուքներից հուսահատված՝ ընտանքիը նստած էր փողոցում: Մի երիտասարդ օգնեց նրանց և խոստանալով, որ ցույց կտա դղյակի ճանապարհը: Հայրը նրան մեծ գումար է տրամադրում: Երիտասարդը ընտանիքին նստեցնում է, իսկ ինքը՝անհետանում խավարի մեջ: Դա նման էր երազի: Առաջինը արթնացավ աղջիկը, բայց, չգտավ մորը, հարցրեց հորը մոր մասին: Հայրը շատ էր ծերացել: Ճանապարհ ընկան, ամեն ինչ նույնն էր: բոլորը փոխվել էին: Մի քանի տարի անց հայր ու դուստր հայտնվեցին մի շենքի դռան առջև:
-Ահա վերջապես և մեր Դղյակը ,- ասաց հայրը ու ներս մտավ: Աղջիկը որոշեց գնալ ու անձամբ փնտրել հորը: Աստիճանները չէին վերջանում, բայց համառ աղջիկը գնում էր գնում: Վերջապես տեսավ մի սենյակ, ու լսեց՝հայրը գովում էր դստերը: Բացեց դուռը՝դատարկություն: «Դատարկությունը նույնիսկ տեսնել հնարավոր չէ», անցավ նրա մտքով: Եվ նա գիտեր, թե շրջվելով`չի տեսնի սանդուղքը, որն իրեն այստեղ բերեց…

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s