Ուսումնական Փետրվար

Հավերժ երիտասարդ Տերյանը

Ոսումնական նախագիծ  «Վահան Տերյան»

Վահան Տերյան կենսագրություն

Կարդում ենք Տերյան «Իմ Տերյանը»

Խնդիրներ
Վահան Տերյանի անձի և ստեղծագործությունների նկատմամբ հետաքրքրության խթանում
Տերյանի բանաստեղծությունների, նամակների, հոդվածների ընթերցում
Տերյանի ստեղծագործությունների տարածում

Թեմաներ
Տերյանը՝ հասարակական-պետական գործիչ
Տերյանը՝  բանաստեղծ
Տերյանի զգացումների աշխարհը
Տերյանից փոխանցված խոհեր
Ասելիքս՝ Տերյանի միջոցով
Ուսումնասիրություններ « Տերյանը մեր օրերում»
Տերյանը քաղաքում
Տերյանը և երաժշտությունը
Տերյանը և գրական արևելահայերենը

Վահան Տերյան — հոդվածներ
  Հայ գրականության գալիք օրը
Հոգևոր Հայաստան
Տերյանական ընթերցումներ

Առաջադրանքներ
1.Կարդալ «Մթնշաղի անուրջներ» ժողովածուի բանաստեղծությունները:
Ընտրել դուր եկած բանաստեղծությունները`

  • Ամենահուզիչ
    Կյանքին միշտ օտար, մահից վախեցող —
    Ես շրջում էի այս գունատ երկրում,
    Ուր չկար ցավի երջանկության ցող
    Եվ ոչ չըմեռնող բախտի դառը թույն։
    Նա իր կարոտով ու իր ցանկությամբ
    Վառվեց իմ ամուլ գոյության վերա —
    Քնքուշ, հեռավոր մի հրեղեն ամպ՝
    Ես նորան տեսա ու բախտից մեռա…
    Նա իր բոցերով այրեց ու գընաց.
    Նա բերեց հոգուս մահու քաղցր կյանք,
    Ուր հեզ վառվում է հավիտյան անլաց
    Անմեռ տրտմության մի պայծառ տանջանք,—
    Մի պաղ քարացում աղոթքի կանգնած,
    Մի վայելք֊հուշի չըմեռնող արբանք…

Քնարական հերոսը վախենում էր մահից ու շրջում էր երկրում: Նա իր կարոտով և իր ցանկությամբ վառվեց նրա գոյության վրա: Նա ապրեց տրտմության մի տանջանք և վայելք հուշի չմեռնող արպանք:

  • Ամենատխուր
    Իմ գերեզմանին դուք չըմոտենաք,
    Հարկավոր չէ ինձ ո՛չ ծաղիկ, ո՛չ սուգ.
    Հանկարծ կզարթնի ջերմ լալու փափագ,
    Սիրտս չի գտնի ոչ մի արտասուք։
    Իմ գերեզմանը թող լինի հեռվում,
    Ուր մահացել են շշուկ, երգ ու ձայն.
    Թող շուրջըս փռվի անանց լռություն,
    Թող ինձ չըհիշեն, թող ինձ մոռանան։
    Իմ գերեզմանին դուք չըմոտենաք,
    Թողեք, որ հանգչի իմ սիրտը հոգնած,
    Թողեք, որ լինեմ հեռավոր, մենակ,—
    Չըզգամ, որ կա սե՛ր, եւ ցնորք, եւ լա՛ց…

Հերոսը ասում էր, որ իր գերեզմանին չմոտենան, որովհետև նրան ծաղիկ և սուգ պետք չէր: Նա ուզում էր գերեզմանը լիներ շատ հեռու: Ուզում էր, որ իր գերեզմանի շուրջ լինի լռություն, որ բոլորը մոռանան իրենե։

Պատիժ
Պատիժ բառը իմ կարծիքով այն հասկացություն է, երբ ամեն մեկը այն հասկանում է իր ընկալմամբ: Պատիժը կարող է լինել և՛ մեղմ, և՛ լրջորեն սահմանված: Երեխային կարող է պատժել միայն ծնողը, երեխայի դաստիարակը, կամ խնամակալը: Պատիժը պետք է լինի ուսուցողական, այլ ոչ թե հարվածների կամ տանջանքների միջոցով: Պատիժը ոչ՛ վրեժ է, ոչ՛ վիրավորանք: Պատիժը դաս է, որին յուրաքանչյուրս էլ գոնե մեկ անգամ ներկա է եղել:

  • Անգիր սովորել 5 բանաստեղծություն:
  • Ընտրել ամենաշատը դուր եկած բանաստեղծությունը.

Մի՞թե վերջին պոետն եմ ես
Վերջին երգիչն իմ երկրի.
Մա՞հն է արդյոք, թե նի՞նջը քեզ
Պատել, պայծառ Նաիրի
Վտարանդի, երկրում աղոտ
Լուսե՜ղ, քեզ եմ երազում
Եվ հնչում է, որպես աղոթք
Արքայական քո լեզուն:
Հնչում է միշտ խոր ու պայծառ,
Եվ խոցում է — այրում.
Արդյոք բոցե վարդե՞րդ են վառ.
Թե՞ վերքերն իմ հրահրուն:
Ահով ահա կանչում եմ քեզ
Ցոլա, ցնորք Նաիրի.-
Մի՞թե վերջին պոետն եմ ես
Վերջին երգիչն իմ երկրի

Աշնան երգ
Ցրտահա՜ր, հողմավա՚ր.
Դողացին մեղմաբար
Տերևները դեղին,
Պատեցին իմ ուղին…
Ճաճանչները թոշնան…
Կանաչներիս աշնան —
Իմ խոհերը մոլար՝
Ցրտահա՜ր, հողմավա՜ր…
Կրակներըս անցան,
Ցուրտ ու մեգ է միայն.
Անուրջներըս երկնածին
Գնացի՜ն, գնացի՜ն…

 

Դո´ւրս գրիր այն բայերը, որոնք կարող են կրավորական դառնալ, և դարձրո´ւ:
Վազել, երգել, ցրել, կոտրել, դնել, թռչել, թրջել, գալ, գնալ, հեռանալ, հեռացնել, հնարել, ներել, լուսանալ, մթնել, մթնեցնել, բարձրանալ, թխել, մրմռալ, մաքրել, դողալ, վախենալ, սրբել, կարել, հավաքել, սրսռալ, հաչալ, սիրել, մլավել, ծիծաղել, խոսել, հուզել, վիճել:

Ցրել-ցրվել
Կոտրել-կոտրվել
Թրջել-թրջվել
Հեռացնել-հեռցվել
Հնարել-հնարվել
Ներել-ներվել
Թխվել-թխվել
Մաքրել-մաքրվել
Սրբել-սրբվել
Կարել-կարվել
Հավաքել-հավաքվել
Սիրել-սիրվել
Հուզել-հուզվել

Արյան կանչով

<<Փոխադրություն>>

Պետերբուրգի երաժշտական դպրոցում սովորելու տարներին ապրում էի մի հայ ընտանիք: Ծագումով հայ էին, բայց կենցաղով` ռուս: Հայերեն չգիտեին, փոխել էին նույնիսկ ազգանունը: Տան մեծը՝ Ասյա Արտեմովնան, երբ փոքր էր, կտրվել էր հայրենիքից և հավերժ մոռացել իր մայրենի լեզուն: Նրանց հայրը տեղափոխվել էր Արցախից Պետերբուրգ:  Սիրում էր կարդալ գրքեր, ռուսերենով, անգլերենով կամ ֆրանսերենով: Տիգրանը սովորում էր Պետերբուրգի երաժշտական դպրոցում: Մի օր էլ երբ դպրոցում դասի էր, երբ լսեց Վերայի ձայնը.

-Տատիկը ջերմություն ունի, զարանցում է, քո անունն է տալիս: Տիգրանը վազելով գնաց տատիկի մոտ: Զարմացած նայեց տատիկին, որովհետև նա զառանցում էր հայերեն՝ Ղարաբաղի բարբառով: Տիգրանին թվում էր, որ տատը արդեն մոռացած կլինի հայերենը: Այդ պահին տատիկը ջուր ուզեց: Թոռնիկը բերեց ջուրը և տվեց տատին: Ջուրը խմելուց հետո տատը ոչ ամբողջովին սթափվեց և Ղարաբաղի բարբառով բառեր ասաց: Տատիկը իր մայրենի լեզուն չեր մոռացել:

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s