Հրաչյա Սարիբեկյան «Երկվորյակների արևը»

Մեծ հետաքրքրությամբ կարդացի Հրաչյա Սարիբեկյանի ազդեցիկ այս վեպը: Մի աշխարհ, ուր թիթեռները կարող են ճչալ, ծղրիդներն ինչ-որ բան են հաղորդում մարդկանց, հանգուցյալներն ստվերներ են ձևանում: Ապրում է մի վանական, որ ագռավներ է որսում, և ճերմակ մազերով մի մանուկ, ում գրպանում Աստծո գոյության իրեղեն ապացույցն է: Վեպը փոքրիկ տղայի, մահվան մտերմության, և անհետ կորած հոր փնտրտուքների մասին է, իսկ անհետացած մարդուն որոնելը իմ կարծիքով նույնն է, ինչ Աստծուն փնտրելը…

Տղայի հայրը ասաց որդուն, որ նա վերցնի և աքլորին սպանի: Որդին աքլորի ետևից երկար ժամանակ վազելուց հետո, այլևս չէր դիմանում, վերձրեց նրան և ուղակի կացնահարեց գլուխը, աքաղաղը արդեն երկար ժամանակ է ինչ կուտ էր ուտում այդ կացնի դիմաց և չէր մտածում, որ այդ կացինը մի որ էլ իր վերջը կտա:

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s